De Buffel
De Moto Guzzi V7 Twin
In the year sixtie four, sixtie four, the cops were crying out for more; zullen de werknemers bij Moto Guzzi concern in Mandello del Lano gezongen hebben.
De Italiaanse verkeerspolitie had andere motoren nodig. Snellere motoren dan de tot dan toe in gebruik zijnde 500 cc grote Moto Guzzi Falcone en 300 cc grote Gilera.
Moto Guzzi kreeg de opdracht een machine te ontwerpen en te bouwen,
speciaal voor de verkeerspolitie.
En inderdaad, in 1964 kwam het Guzzi concern met een nieuwe fiets op de proppen.
De Moto GUZZI V7.

De Moto Guzzi V7 was de eerste motor met dwarsgeplaatste V-twin die de Moto Guzzi fabriek in haar hele bestaan tot dan toe geproduceerd had. De V, dat mag duidelijk zijn, staat voor de dwarsgeplaatste cilinders in V-vorm, die in een hoek van 90 graden ten opzichte van elkaar staan. De '7' staat voor de gezamenlijke cilinderinhoud. die precies 703,7 cc bedroeg voor het eerste model.
De Moto Guzzi 700 V7 werd voor het eerst in 1965 aan het Italiaanse motorminnende publiek voorgesteld. De Twin zou echter niet voor 1967 te koop zijn.

Het eerste V7 productiemodel.
De eerste V7 modellen waren voorzien van een rode tank, chromen zijvlakken te hoogte van de knie van de berijder.
Spatboorden, deksels en gereedschapkastje waren zilvergrijs en het frame was zwart, een mooie en luxe kleurencombinatie.
In 1968 wed de V7 ook leverbaar in zwart en wit met verfijnde biezen op de tank. In mei 1968 rolden de laatste exemplaren van de band. Net zoals in 1968 in 3 kleuren: rood/zilver, wit en zwart. De laatst gebouwde modellen kregen een ander spatbord die ook op de opvolger van de V7 te vinden was.

De Moto guzzi V7 brak met de vele tradities waar het oude merk in Italië destijds beroemd om was.
Nu eens geen liggende ééncillinder of lichte dienstfiets, maar een zware V twin.
In eerste instantie werd de motor ontwikkeld voor de politie en het leger, maar toen de fabriek uit Mandello de Lario het potentieel voor de civiele markt inzag werd ook een normaal productie model klaargestoomd.
Toen dit model in 1965 geïntroduceerd werd tijdens de 39ste show van Milaan sloeg hij in als een bom. Vele landen toonde belangstelling voor het model en de orderportefeuille vulde zich rap. Zowel voor de civiele als de politiekuitvoering.
Uiteindelijk zou de V7 in maar liefst 60 landen ingevoerd worden. Opvallend was de enorme belangstelling in een heel vroeg stadium van de Amerikaanse markt voor beide modellen. Dit kwam omdat de Amerikaanse importeur een belangrijke rol speelde bij de ontwikkeling van beide modellen.

folder van de politie uitvoering de 750 police special.
De politie V7's werden geheel naar wens van de betreffende politiekorpsen met een omvangrijke lijst van accessoires uitgerust.
Zoals: windscherm, koffers, valbeugels, beenschilden, verschillende modellen sturen, pedalen, bedieningselementen en kleuren tot zelfs een zijspan aan toe.
Deze zijspannen waren van het Nederlandse merk Hollandia.

De Moto guzzi V7 kreeg overal een warm onthaal na zijn introductie.
De dwarsgeplaatste V7 bleek een groot succes. zelfs de Amerikaanse politie bleek er warm voor te lopen. Maar hoe slaagde Guzzi er in de Amerikaanse politiemarkt open te breken ten koste van hun huismerk Harley- Davidson. Moto guzzi werd in de jaren 60 geïmporteerd door de "Berlin Group".
Deze grote firma had zich helemaal gespecialiseerd op de import van motorfietsen en werd geleid door de broeders Joe en Mike Berliner.
Zij kregen van hun klanten het verzoek om een zware, comfortabele motorfiets te leveren die een goede concurrent kon vormen voor de niet bepaald probleemloze, maar wel heel populaire Harley-Davidsons van destijds. Bovendien zagen ze in dergelijke machine ook een potentiële markt voor politiemotoren in het verschiet liggen. Jou Berliner reisde af naar Mandello om Guzzi te bewegen zo een machine te ontwikkelen.
Tot zijn verbazing werd hij geconfronteerd met een politie prototype van de V7 dat al aardig ver gevorderd was. Berliner maakte hen duidelijk dat er een grote Amerikaanse markt in het verschiet lag als ze tot civiele productie overgingen.

Tijdens de show in Milaan stond het prototype onder de naam V7 te pronken. foto rechts


verwijzend naar de V-twin configuratie van het motorblok en de cilinderinhoud van ongeveer 700 cc.
Het was de grote attractie op de show en gesterkt door de grote belangstelling werkte men gestaag door aan de ontwikkeling en in 1966 werden de eerste 50 exemplaren van de nieuwe V7 uitgeleverd.
Dit waren politiemotoren voor de presidentiële garde van italië, de corazzieri. Daarnaast werden de eerste civiele modellen gebouwd die niet veel van de politiemotoren afweken.
Gezien het belang dat de fabriek hechte aan deAmerikaanse markt en de druk die Berliner op de fabriek uitoefende werden ook de eerste civiele eind 1966 verscheept.

In 1966 werden de eerste V7's aan de corazzieri geleverd
foto links
Hoeveel belang de fabriek hechte aan de Amerikaanse markt blijkt ook uit het feit dat de V7 in italië pas op 16 februari 1967 gehomologeerd werd door het Italiaanse ministerie van transport en burgerluchtvaart.
Toen waren de eerste exemplaren al in Amerika gearriveerd en aan de klanten afgeleverd. Guzzi realiseerde zich terdege dat Amerika van cruciaal belang was voor het overleven van het merk.
Berliner had de markt al in een vroeg stadium bewerkt door met een prototype welke met de hand gebouwd was naar een aantal motorshows en grote dealers in Amerika te gaan.
Al het commentaar aan- en opmerkingen had hij goed bijgehouden en zo kwam et dat de V7 in een iets gewijzigde vorm in Amerika op de markt kwam.
Zo was hij ontevreden over de sluiting van de benzinetank en de bediening van de middenbok. Bovendien waren de uitlaatdempers te stil en het gat aan het einde van de demper te klein.
Berliner verzocht de fabriek het eindstuk van de demper iets in tekorten omdat deze uitliep in een conus werd hierdoor het gat automatisch groter.
Waarschuwingen dat dit ten koste van het vermogen ging lapte Berlinger aan zijn laars. Tevens werden de overbrengingen in de versnellingsbak toegepast.

De in 1969 door de L.A.P.D bestelde motoren vlak voor de verscheping.
Toen de eerste lading V7's in Amerika aankwam werd hij zeer goed ontvangen. B.M.W. was niet erg geliefd en veel Engelse- en Harleyrijders waren de olielekkages en de magere kwaliteit beu en wileden bovendien naast minder sleutelen ook meer comfort.
De V7 won snel aan populariteit.
Naarmate de eerste modellen werden uitgeleverd kwamen ook de eerste probleempjes om de hoek kijken. Zoals de wens naar meer vermogen. Bij Guzzi was dit probleem bekend. Nu ook hun belangrijkste klant met deze klacht kwam besloot men een krachtiger model te ontwikkelen. Door de groeiende populariteit van de V7 besloot Berliner de Amerikaanse politie te bewerken. Hij wist dat het moeilijk zou worden om de politiekorpsen te bewegen de Harley te verruilen voor de Guzzi.

De eerste zending V7 politiemotoren kwamen terecht bij de politie van Atlanta.
De beste manier om de korpsen over te halen Guzzi te rijden was om de Los Angeles Police Department zover te krijgen dat ze met Guzzi gingen rijden.
De reden was dat de L.A.P.D. altijd trendsetter was en een voorbeeldfunctie voor andere korpsen had.
Berliner nam in 1967 contact op met zijn beste Guzzi-dealer in Californië welke hun meest succesvolle verkoper op de L.A.P.D. afstuurde. Dat was ene George Kerker later zou deze faam maken als sportuitlatenfabrikant. Het lukte hem dat ze de V7 opnamen in hun testprogramma.
Aangezien er bij het korps geen budget was voor twee motoren verkocht met de twee testmotoren voor
slechts 1 dollar per stuk.

De testen konden beginnen!
Begin januari 1968 werden deze motoren uitgeleverd. Geheel in kleur van de L.A.P.D. voorzien van windscherm, zware accu voor sirenes,en andere politieapparatuur.
Een probleem was nu dat door het gewicht van alle apparatuur het vermogen van de motor niet toereikend meer was. Hier scoorden de 1200 cc Harleys toch beter.
Toch stond het korps positief tegen de Guzzi mits het vermogen verhoogd zou worden.
De eisen die de L.A.P.D. aan de Guzzi stelden waren de volgende.
Volledig uitgerust een sprint van 400 m in 16 seconden met een eindsnelheid van 128 km/uur.
Top van minimaal 144 km/uur.
Berlin dacht dat de V7 moeite zou hebben met de sprint, en nam contact op met de fabriek of ze al actie hadden ondernomen betreffende het motorvermogen. Men was inderdaad druk bezig met de ontwikkeling van de 750 cc versie van de V7.
Men besloot dit type te gebruiken voor de testen.
Voor dat de motor werd ingekrat werd deze nog snel even opgevoerd. Dit had vooral effect op de sprint.

ook de Amsterdamse Politie reed op de V7 special

Tester van de L.A.P.D. George "Scottie" Henderson poseert met één van de eerste L.A.P.D. motoren voor het Coloseum in Rome
De niets vermoedende Amerikaanse tester en vooraanstaand motoragent met de naam Henderson trok tot zijn grote schrik een wheelie met deze volledig opgepepte V7.
De Guzzi doorstond de testen met vlag en wimpel. Als Guzzi bereid was een aantal aanpassingen betreffende zitpositie en pedalen comform de Harleys
dan zou de L.A.P.D. er 10 afnemen. Natuurlijk was Guzzi bereid deze aanpassingen te doen, sterker nog men nodigde Henderson en Berliner en importeur Kerker uit om naar Mandello te komen en toe te zien dat alle aanpassingen naar tevredenheid werden uitgevoerd. Na terugkeer in L.A bracht de agent rapport uit aan zijn superieuren, wat resulteerde in de levering van 10 tot 750cc opgeboorde V7's in volledige L.A.P.D. uitvoering aan dit beroemde korps uit L.A. Deze motoren kunnen beschouwd worden als de voorlopers van de V7, en de V7 special, welke in Amerika overigens de Ambassador genoemd werd. Vele V7's volgden en ook andere korpsen zoals die van New York en van Atlanta. De laatste hadden er 50 besteld en waren tevens de eerste die naar Amerika verscheept werden. Vlak voor de verscheping wass de deal met de L.A.P.D. rond Atlanta had de V700cc uitvoering en niet de voorlopers van de V7 special of Ambassador. De V7 werd enthousiast ontvangen door de verschillende politiekorpsen, Vooral de ambassador en de 850cc Eldorado deden het goed op de thuismarkt van Harley Davidson. Ook vonden er veel Guzzi''s hun weg naar particulieren. Helaas kwam er met de komst van DeTomaso begin jaren 70 abrukt een einde aan de samenwerking die de Berliners hadden met de Guzzifabriek De vele Guzzi's werden langzaam maar zeker door de politiekorpsen afgestoten en vervangen door Kawasaki met hun 900 en later weer door de Harlwey met hun FLH politie uitvoering. Een aantal V7's vonden een goed tehuis bij een particulier, en vele werden aan gort gereden tijdens achtervolgingen in de vele Hollywood films. een triest einde voor de vele V7's.